Een roerig jaar kan ik wel zeggen. Je komt thuis te zitten vanwege de economische recessie en probeer dan maar weer eens aan de bak te komen. Zeker als je de wens hebt om als man parttime of flexibel te willen werken kom je van een koude kermis thuis.
Want zeg nou zelf; welk bedrijf zit er op een werknemer te wachten van begin 40, man en dan ook nog flexibel of parttime omdat dat hij zijn verantwoordelijkheid wil nemen voor de thuissituatie?
Het heeft me dan ook de nodige kopzorgen gekost wat resulteerde in neerslachtigheid en frustratie. Maar goed, het is uiteindelijk tocht goed gekomen omdat er ook bedrijven zijn die wel verder kijken dan hun neus lang is en je beoordelen op je kwaliteiten en niet op je wensen en leeftijd.
Toch heb ik nog één frustratie die ik van me af wil schrijven om dit verschrikkelijke jaar af te sluiten. Dit is min of meer de manier waarop bedrijven en W&S bureaus met je omgaan als sollicitant. Want als je solliciteert moet je de perfecte motivatie schrijven; kort en bondig met uitgebreid CV. Maar waarom zijn de afwijzingsbrieven die je retour krijgt dan vaak zo belabberd?
Met mijn ervaring als “professioneel” sollicitant heb ik voorbeelden te over waaruit blijkt dat je achteraf wellicht blij moet zijn dat ze niet met je verder zijn gegaan. Om jullie te laten inzien wat ik hiermee bedoel heb ik een greep gedaan in de afwijzingen:
- Je hoort nooit meer iets op je sollicitatie.
- U kunt zich voorstellen dat er meerdere reacties waren op de vacature. Helaas moet ik u meedelen dat we hebben besloten niet verder te in te gaan op uw sollicitatie.
- Er waren andere kandidaten die maximaal voldoen aan het door ons gewenste profiel.
- N.a.v. de briefselectie heeft de selectiecommissie besloten de procedure niet met u te zullen voortzetten.
- Helaas moet ik je berichten dat we hebben besloten niet met je verder te gaan. De reden hiertoe ligt overigens minder bij jou dan bij onszelf.
- Tot mijn spijt moet ik u berichten dat bij de eerste selectie van kandidaten u niet tot degenen behoort die we uitnodigen voor een sollicitatiegesprek. Alleen als we er met de geselecteerde kandidaten niet uitkomen, neem ik mogelijk nog contact met u op. De kans hierop is klein.
- (per autoreply): Als u binnen 4 weken na bedoelde sluitingsdatum geen bericht van ons heeft ontvangen, kunt u er van uitgaan dat er naar ons oordeel onvoldoende aanleiding is om u uit te nodigen voor een sollicitatiegesprek en wordt de procedure derhalve niet met u voortgezet.
- Na een zorgvuldige afweging moeten wij u tot onze spijt mededelen dat u niet uitgenodigd wordt voor een oriënterend gesprek.
- Doordat wij ons gelukkig mochten prijzen dat we meerdere kandidaten hadden is de keuze op iemand anders gevallen.
- Ik deel u mee dat de keus helaas niet op u is gevallen.
- Tijdens de selectieprocedure voor deze functie is de keus niet op u gevallen.
- Na ons gesprek zijn wij tot de conclusie gekomen dat u te formeel bent voor deze functie. Verder hebben wij iemand gevonden die het systeem al kent.
Natuurlijk kan ik begrijpen dat het in sommige gevallen ondoenlijk is om iedereen geheel persoonlijk een brief te sturen waarin verwoord staat waarom ze niet voor jou kiezen. Maar een beetje meer aandacht zou het wel mogen krijgen. Temeer omdat er afwijzingen bij zitten van bedrijven en instanties waarvan je op zijn minst mag verwachten dat zij de zaakjes goed voor elkaar hebben.
Kijk, een ondernemer waar drie man werken en een sollicitatie procedure niet alledaags werk is; ja, daar kan ik me nog iets bij voorstellen dat je een “kromme tenen” afwijzing ontvangt. Maar een gemeente of multinational waar een complete HRM unit dagelijks bezig is met personeelszaken…tja, een gemiste kans voor hen zou ik zeggen.
Ik neem het de bedrijven, ondanks de frustratie die het af en toe met zich meebracht, verder niet kwalijk omdat ik gelukkig het inzicht heb dat er altijd kandidaten zijn en zullen zijn die meer bieden dan ik zelf waardoor de keuze dus niet op mij valt. Daarbij weet je dat, gezien de huidige ontwikkelingen, er over een jaar of wat een chronisch tekort zal zijn aan personeel en we met z’n allen misschien wel tot ons 70ste moeten werken om de economie draaiende te houden. Dus met die gedachten hou je jezelf overeind en ga je stug door. Uiteindelijk komt vanzelf het verlossende bericht dat je de uitkering bij het UWV mag gaan stop zetten (prachtige instantie overigens) en je het genoegen krijgt om je weer volop met het arbeidsproces te gaan bemoeien. Wellicht een schrale troost voor iedereen die helaas nu nog werkeloos thuis zit, maar neem van mij aan: Het komt goed! En voor de ondernemer, HRM manager etc. die met mij vindt dat de afwijzingen inderdaad beschamend zij wil ik alleen maar zeggen; kijk uit met oordelen hierover want wellicht zit er een afwijzing van u bij.
Met vriendelijke groet,
Edwin Bril
Geen opmerkingen:
Een reactie posten